ماه مبارکرمضان را چو دریابیم دُر یابیم
(انّا عرَضنا الامانةَ عَلَى السّمواتِ و الارضِ و الجبالِ فابينَ ان يَحملنها و اشفق مِنها و حَملَها الانسانُ انّه كانَ ظلوماً جهولا لِيُعذِّبَ اللّهُ المنافقين و المنافقاتِ و المشركينَ و المشركاتِ و يتوبَ اللّه على المؤمنينَ و المؤمناتِ و كانَ اللّه غفوراً رحيما)(احزاب: 72 و 73)
ما امانت را بر آسمان ها و زمين و كوه ها عرضه كرديم، پس، از برداشتن آن سرباز زدند و از آن هراسيدند و انسان آن را برداشت. به راستى، او بسيار ستمگر و نادان است. تا خداوند مردان منافق و زنان منافق و مردان مشرك و زنان مشرك را عذاب كند و از مردان باايمان و زنان با ايمان درگذرد و خداوند بسيار آمرزنده و مهربان است. **
چكيده
آيات متشابه قرآن همواره محل بحث و طرح ديدگاه هاى مختلف مفسّران بوده اند و برگزيدن يك رأى مستلزم كنكاش و بررسى در آراء گوناگون تفسيرى است. در اين نوشتار، به بررسى نظرات متفاوت و بعضاً متضاد برخى مفسّران پيرامون آيه 72 سوره احزاب كه به آيه «امانت» مشهور است، پرداخته شده.
برخى از مباحثى كه در اين مقاله مطرح شده اند، عبارتند از: معناى عرضه امانت، حقيقت امانت، منظور از حمل امانت، حامل حقيقى امانت، علت امتناع آسمان ها و زمين و كوه ها از پذيرفتن امانت و مفهوم آيه از لحاظ مدح يا ذم بودن.
اين آيه با آيات ديگر قرآن همچون آيه «فطرت» (فطرت اللّه الّتى فطرَ الناس عليها) (روم: 30) آيه «اخذ ميثاق» (و اذ اَخذ ربُّكَ من بنى آدم)(اعراف: 162)، آيه «تعليم اسماء» (و علّم آدم الاسماءَ كلَّها...) (بقره: 31) و آيه «خلافت» (و اِذ قالَ ربُّكَ للملائكةِ انّى جاعلٌ فى الارضِ خليفةً)(بقره: 30) ارتباط مفهومى و تنگاتنگى دارد.
در ادامه مقاله کامل از حمید نوروزی را بخوانیم
ادامه مطلب|
نظرات 2 | 6:37 PM پنجشنبه، 28 شهریور هزار و سیصد و هشتاد و هفت | نویسنده: مدیر وبلاگ | موضوع: General